Nathalie start niet op het Belg.kampioenschap 10000m
Maandag 30 juni 2008Beste bloggers,Door het blijvend aanslepen van mijn kwetsuur thv. de achillespees zijn we vorige week vroeger dan gepland vertrokken uit St. Moritz. Ik kon onmiddellijk terecht bij de sportarts en bij de kiné. Ondertussen is de blessure al heel wat beter, maar pijnvrij kan ik momenteel nog niet lopen. Morgen staat dan ook weer een doktersafspraak op de agenda om alles te evalueren.Ondertussen onderhoud ik mijn conditie natuurlijk op alternatieve wijze. Als alles blijft verlopen zoals het er nu uitziet, hoop ik deze week terug de looptrainingen te kunnen hervatten. Wel moet ik door deze blessure forfait geven voor het BK 10.000m van woensdag. Verdere planning durf en kan ik niet op papier zetten, aangezien alles dus afhangt van het genezingsproces.Ik blijf mij hoe dan ook geven voor de volle 100% en blijf hopen dat binnenkort alles in z’n plooien valt, zodat we op sportief vlak nog iets kunnen laten zien!Groetjes,Nathalie
Beste bloggers, atletiekliefhebbers en surfers.Ik wens langs deze weg mijn medeleven te betuigen m.b.t. het tragische overlijden van collega Tom Compernolle. Het is opnieuw een opdoffer voor de sport in België.
Maandag 16 juni 2008Ik weet dat het weer een tijdje geleden is dat ik nog iets van mij heb laten horen. De laatste weken is het voor mij dan ook vrij druk geweest. Momenteel ben ik op stage te St. Moritz en tussen de trainingen door schrijf ik dit verslagje.Eigenlijk is deze stage al niet zo goed van start gegaan. Sinds zondag 8 juni ondervind ik last thv. de linkerenkel/linkerachillespees. Ik ben maandag direct bij de dokter langs geweest. Ik zou last hebben van een ontsteking thv. de bursa juist achter de enkel. Deze zou waarschijnlijk ontstoken zijn. De looptrainingen zijn dus terug voor een tijdje gestopt en de laatste dagen heb ik dus terug al heel veel water gezien. Omdat ik toch hoop dat ik vrij snel hiervan af geraak, ben ik woensdag toch richting St. Moritz vertrokken. Helaas ben ik tot op vandaag nog steeds niet pijnvrij. Elke dag behandel ik mijn linkerenkel dan ook met ijs en wisselbaden. Ik heb ook het geluk dat gedurende deze week hier een kinesist aanwezig is die wij vorig jaar hebben leren kennen. Dankzij hem wordt mijn linkerenkel dus ook iedere dag gemasseerd.2008 is voorlopig dus nog niet mijn jaar geweest. Ik ga van de ene blessure naar de andere, wat uiteraard niet echt leuk is. Mentaal begint het bij mij ondertussen ook zwaar te worden. Ik wil mij volop voorbereiden voor de belangrijkste sportgebeurtenis in mijn leven en net nu laat mijn lichaam het afweten. Natuurlijk weet ik wel dat er zoveel mensen zijn die veel ergere dingen moeten doorstaan, maar voor mij lijkt het alsof mijn droom in duigen valt.Tot binnenkort (met hopelijk iets positiever nieuws)!Groetjes,Nathalie
Reacties (5)
Vorige pagina 
